8:00 - 20:00

ساعات کاری ما روزهای فرد

09122577022

برای مشاوره رایگان با ما تماس بگیرید

جستجو
 

استرداد جهیزیه

استرداد جهیزیه

جهيزيه به مجموعة وسايل و اشيايي كه از سوي خانوادة دختر به عـروس بـه هنگـام عزيمت به منزل بخت (شوهر) تسليم مي گردد ، اطلاق مي شود. در بسياري از خانواده ها مرسوم است كه زن، به فراخور دارايي خود و كسانش، تمام يا بخشي از اثاث مورد نياز را به خانة شوهر ببرد . اين رسم را دلايل گوناگون اجتماعي و رواني به وجود آورده است: تأمين معاش خانواده بر عهدة شوهر است، ولي زن نيز ميل دارد در اين تلاش او را ياري دهد. در تقسيم سنتي كار بين زن و مرد، زن به تنظـيم امور خانه ميپردازد و از كار خود درآمدي ندارد. پس، ناچار بايد مالي به همراه بـرد و بدينگونه سهمي از اين بار را به دوش كشد و همسر را كمـك كنـد . درواقـع، آوردن جهيزيه نشانة صميميت و مظهري از روح تعاون بين خـانوادة زن بـا شـوهر اسـت . از سوي ديگر، بر طبق قانون، دختر خانواده نصف پسر ارث مي بـرد و دادن جهيزيـه بـه دختر راهي است براي تعديل قانون. به هرحال، اگر جهيزيه از مال دختر نباشد، خانوادهاش آن را به او تمليك مـيكننـد. آوردن جهيزيه به معني انصراف از مالكيت يا شريك ساختن شوهر در آن نيست . حق مالكيت زن باقي ميماند، ولي شوهر نيز از منافع آن بهـرهمنـد مـيشـود و مـيتوانـد بهطور متعارف اين اموال را استعمال كند (كاتوزيان، ص۱۵۱ .( از نظر حقوقي، آوردن جهيزيه نوعي اباحة تصرف است و هيچ حقي براي شوهر ايجاد نميكند. بنابراين، هرگاه زن بخواهد، ميتواند جهيزيه را به ديگري انتقال دهد يـا بـه خانة پدري برگرداند. ولي از جهت اخلاقي، زن اموال را به خانواده اختصاص مـيدهـد تا صرف نيازهاي افراد آن شود.

زناني كه طلاق داده مي شوند يكسري حقوقي دارند كه اين حقـوق از طـرق قـانوني قابل استيفا مي باشند: مانند حق دريافت مهريه ، نفقة ايام عده با توجه به نـوع طـلاق، اجرت المثل ايام زندگي ، نحله، حق استرداد جهيزيه ، حق حضانت فرزندان و … قبـل از اجراي صيغة طلاق ، مرد بايد كلية حقوق مالي زوجـه را در صـورت حـضور مـشاراليها بپردازد و در صورت عدم حضور و يا امتناع از حضور، به حسابي كه در ايـن خـصوص توسط دفتر طلاق معرفي مي گردد و يا با اعلام به دادگاه توسـط دفتـر دادگـاه اعـلام مي گردد، واريز نموده و قبض آن را به سر دفتر طلاق ارائه دهد، مگـر اينكـه زوجـه از همه يا برخي از حقوق قانوني خود به صورت توافقي گذشت كند.
در ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی ، تهیه اثاث خانه به عهده مرد گذاشته شده و زن اساساً وظیفه ای ندارد جهیزیه ای با خود به خانه همسرش بیاورد و به عنوان اثاث خانه در اختیار مرد قرار دهد ، لذا وقتی زن جهیزیه خود را مطالبه کند و بر اساس اقرار مرد ، شهادت شهود یا فهرست سیاهه و دیگر دلایل محکمه پسند ثابت شود که زن مقدار و اقلام مشخصی از اثاث البیت را به عنوان جهیزیه به خانه مرد آورده و تحویل مرد داده ، هر زمان اراده کند می تواند از زوج این وسایل را پس بگیرد و زوج حق مخالفت ندارد و مکلف است عین این وسایل را متناسب با شأن زوجه به عنوان نفقه برای او فراهم کند. این بحث بستگی به هیچگونه موردی ندارد و زوجه حتی وقتی که با خیال راحت و به خوبی با همسرش زندگی می کنند ، حق این را دارد که از همسرش جهیزیه خود را درخواست کند.
نکته دیگری که مورد نظر است ، اینکه همسران در بحث مالیشان استقلال دارند. به همین علت است که جهیزیه نیز در قسمت مالی قرار دارد که متعلق به زن می باشد و اگر وقتی زوجه فوت کند ، تمامی اموالی که از زن باقی می ماند به میزان سهم الارث به وراث وی تعلق می گیرد. جهیزیه هم شامل اینچنین سرنوشتی است. اگر زوج و زوجه صاحب فرزند باشند ، یک چهارم اموال به مرد به ارث می رسد و اگر صاحب فرزندی نباشند ، یک دوم اموال به مرد به ارث رسیده و بقیه اموال میان سایر وراث تقسیم می شود.
و مورد آخر اینکه اگر زمانی همسرتان بیخبر اموال شما را فروخت می توانید به جرم فروش مال غیر از او شکایت کنید به شرط اینکه اولاً بتوانید ثابت کنید اموال متعلق به خود شماست (از یکی از راه های بالا: ارائه سیاهه یا فاکتور یا شهادت شهود) دوم اینکه ثابت کنید شوهرتان آن را فروخته و نه دیگری و نکته مهم دیگر در خصوص شکایت کیفری این است که اگر شوهر شما تبرئه شود امکان دارد علیه شما شکایت افترا کند.